امروز روز جهانی وبلاگ هست. بلاگ برای من به شخصه دریچه ای بوده و هست که با کمک اون با اشخاص و طرز فکرهایی آشنا شدم که عملا بدون واسطه وبلاگ امکان نداشت. من از این بابت همیشه خوشحال هستم که تو اون مرداد ماه گرم سال ۱۳۸۱ بعد از چند ماه کلنجار رفتن با خودم و دوستم عطا بالاخره تصمیم گرفتم وبلاگ رو شروع کنم و تا امروز هم درگیرش هستم. مرداد امسال این وبلاگ وارد هشتمین سال خودش شد.
طبق رسم این روز پنج تا از وبلاگهایی که در این سال دنبال می کردم و برام جالب بودن رو لیست می کنم:
۱. دیزی راکر: در سال ۲۰۰۹ فقط یک نوشته داشته اما هنوز هم به یادش هستم و فیدش رو دنبال می کنم به امید اینکه دوباره شروع کنه.
۲.اقتصادانه: یادداشتهای اقتصادی آقای حجت قندی. اقتصاد یکی از موضوعات مورد علاقه این چند سال اخیر من هست و ویلاگ آقای قندی هم از بلاگهای خوب در این باره.
۳.سردبیر دیپلم: از وبلاگهای صمیمی و دوست داشتنی با یک نویسنده با مرام که این روزها کم پیدا می شه شبیهه‌شون
۴.من من: یادداشتهای جالب نریمان در مورد تقریبا همه چیز از روزمرگیهایش تا اوضاع کشور و زندگی شهری.
۵. یک پزشک: بگذارید برای آخرین بلاگ از بلاگ قدیمی و دوست داشتنی آقای دکتر مجیدی نام ببرم که حقیقتا می تونه برای بلاگرهای دیگه فارسی زبان الگو باشه با این حجم تولید محتوا و مطالب خوندی.

مطالب قدیمی من راجع به روز جهانی وبلاگ در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷

تگ تکنوراتی