بنابراین، زنان با شرکت در شیوه تولید سرمایه داری دستخوش تحولات گسترده روانی می گردند که از سازگار کردن خود با جهان بینی ای سرچشمه می گیرد که به پیدایش " ماشینی" (شیوه ماشینی) انجامیده که اکنون آنان تنها در به گردش انداختن چرخ هایش شرکت دارند. در نتیجه این فعالیت آنان ناگزیر و به تدریج، جهان را به مانند مردان می بینند و ادراک میکنند. بیایید از زاویه دیگری به مسئله بنگریم : هر چه زنان بیشتر به همان فعالیت هایی بپردازند که مردان ، و هر چه بیشتر مانند آنان کار کنند ، بیشتر مجبور می شوند جهان بینی ادراکات، ارزش ها و معیار های مردانه را اتخاذ کنند و بیشتر با جهان بینی،نگرش ها و برخود های جنس خود بیگانه می گردند. به تدریج، آنچه از زنانگی شان باقی می ماند، عمدتا تن جسمانی و توانایی زایش است. و از زمانی که دیدن و ادراک جهان هستی را به مانند مردان آغاز می کنند، مبارزه برای حقوق برابر آغاز می شود. هر چه خود را بیشتر با مردان مقایسه می کنند، و آن نیز با نگرشی مردانه ، بیشتر مسئله حقوق برای شان فوریت می یابد ؛ و هر چه " توانایی های برابر شان " را بیشتر تجربه می کنند، " برابری" بیشتر معنای "شباهت و همسانی " می یابد. زنان تا این زمان به اصطلاح خاموشی پیشه کردند ، نه به دلیل اینکه " نادان " و ناهشیار و نا آگاه بودند، بل از این رو که جهان را متفائت ادراک می کردند و دارای ارزش ها ، و نگرش ها و برخورد های متفاوتی بودند. این چیزی است که باید شروع به جستجو و کشف دوباره اش کنیم تا کل طبیعی یکپارچه گمشده خود را از نو به دست آوریم.
قسمتی رو که خوندید از کتاب : زن مادر / نگاهی متفاوت به مسئله زن نوشته رویا منجم انتخاب کردم بعد از تموم کردن رمان جذاب استخوان های دوست داشتنی خوندن یه همچین کتابی می چسبه!