طبق معمول دوست دارم آخرین کتابی رو که خوندم به شما معرفی کنم گرچه این سری خیلی دیر شد و من مدتی هست که این کتاب رو تموم کردم ولی در هر حال می خوام رمان دردناک و پر از رنج ولی زیبای آدم ها و خرچنگها نوشته دکتر خوزوئه دو کاسترو با ترجمه محمد قاضی رو بهتون معرفی کنم :
همونطور که از اسم رمان بر می آید داستان مردم فقیری هست که بر کرانه رود آفو گادوس و مردابهای کاپی باریب با زحمت در حاشیه شهرهای بزرگ جایی که هم دنیا و مردم و دولت به اونها سخت می گیره و هم طبیعت.و غذای اصلی اونها چیزی نیست جز خرچنگهایی که به زحمت از مرداب شکار می کنن.
"دانشگاه سوربن من گل و لای مردابهای رسیف بوده است که در آن خرچنگها لول می زنند و انسانهائی در حول و حوش آن ساکنند که از گوشت خرچنگ بوجود آمده اند و مثل خرچنگ فکر می کنند و حس می کنند موجوداتی ذوحیاتین که هم در خشکی بسر می برند و هم در آب نیمی انسانند و نیمی حیوان."