سر ميزهای جدا غذا می خوريم‌‌‌ ٬

 و در اتاق هايی جدا گانه می خوابيم ٬

 کاش می دانستی

که چقدر به ياد توام؛

 وقتی صبح می شود به تو فکر می کنم ٬

 و وقتی روزم تمام می شود به تو فکر می کنم ٬

 در اين فکرم که حالا چه می کنی ٬

 آيا تو هم تنهايی؟

 بخاطره اينکه من اينجا ٬ امشب دلم برايت تنگ شده ٬

 کاش تو در کنارم بودی ٬

 نمی خواهم از پيشم بروی ؛

 سر ميزهای جدا گانه می نويسيم ٬

 نامه های تنهايی را که هيچ وقت روشنايی را نخواهند ديد ٬

 کاش می توانستيم توافق کنيم ٬

  که معنای پنهان بين کلمات را بخوانيم و در يابيم ؛

  می خواهم ببينمت و می دانم چه خواهم گفت ٬

  بايد ديوانه باشم که همه چيز را دور بريزم٬

  و ندانم چه چيز از دست رفته است ٬

  قبل از اينکه خيلی دير شود ؛

  و من امشب ؛ اينجا دلم برايت تنگ شده ٬

  کاش اينجا بودی ٬

  نمی خواهم از پيشم بروی ؛

  آری من امشب ؛ اينجا دلم برايت تنگ شده ٬

  و وقتی تو را در آغوش بگيرم ٬

  نمی خواهم بگذارم بروی.

Separate Tables

At separate tables we sit  down to eat,
In separate bedrooms we go to sleep at night,
I only wish you knew how much,
You've been on my mind;

I think about you when the morning comes,
I think about you when all my day is done,
Wondering what you are doing now,
Are you lonely too?

Because I - I miss you here tonight,
And I wish you were by my side,
And I don't want to let go;

At separate tables we sit down to write,
The separate letters that never see the light,
If only we could just agree,
To read between the lines;

I want to see you and I know what I will say,
We must be crazy to throw it all away,
Never knowing what is lost,
Before it's all too late;

And I - I miss you here tonight,
And I wish you were by my side,
And I don't want to let go;

Yes I - I miss you here tonight,
And when I hold you by my side,
Well I'm not going to let go.

chris de burgh

hear it