« الفی اتکینز | HOME | God is love »
دوشنبه،20 آوریل 2004
چرا؟
- چرا ميگويند زن و بچه مردم ناراحتند؟ مگر زنان بخشي از مردم نيستند؟
- چرا وقتي کنار خيابان منتظر تاکسي ايستادهايم و مزاحمان بوق ميزنند، فکر ميکنيم شايد لباسمان نامناسب است؟
- چرا زنان بايد پيري خود را با هزار رمز و راز بپوشانند و عقب بياندازند؟
- چرا از پسرزا بودن احساس افتخار ميکنيم؟
- چرا شوهر ميکنيم اما مردان زن ميگيرند؟ ما طلاق را ميگيريم و مردان طلاق ميدهند؟
- چرا به راحتي ميتوان از "نان زير کباب" صحبت کرد؟
- چرا وقتي که در تاکسي کسي خودش را به ما ميچسباند، سکوت ميکنيم و خودمان را جمع ميکنيم؟
- چرا قبول داريم که زنان خاله زنکاند، که حرف زياد ميزنند؟ پس معادلهاي مردانه اين خصلت هاي نامناسب کجايند؟
اکثر دخترهاي ايراني در دوره مدرسه کمتر از دانشآموزان پسر در فعاليتهاي فوقبرنامه شرکت ميکنند و ساعتهاي بعد از مدرسه را در خانه ميگذرانند. پس از ازدواج نيز خانهدار ميشوند. زندگي دائم در چهارچوب روابط خانوادگي به معناي شناخت هنجارهاي گروه اوليه خانواده و همچنين آشنائي ناچيز با هنجارهاي گروه ثانويه (گروههاي شغلي) است...
متن کامل مقاله در قبال خشونت های روزمره سکوت نکنيم!نوشته مرسده صالح پور از هستیا .
نوشته شده در تاریخ دوشنبه،20 آوریل 2004