« خداحافظ مارکو | HOME | حال من... »
سهشنبه،18 فوریه 2004
تاریخ معاصر جهان در گپی 600 صفحه ای با آندری گرومینکو
در آن زمان ( جنگ جهانی دوم ) تعدادی از سربازان شوروی در شمال ایران بودند.آنها در طول جنگ به دلایل امنیتی به این منطقه اعزام شدند. چون نازی ها به ایران نیز چشم دوخته بودند و در پایان جنگ شوروی احساس کرده بود که پیش از حل و فصل تعدادی از امور نمی تواند این سربازان را خارج کند.
...
ناگهان موجی از احساسات ضد شوروی بر پا شد و مساله ای به شورای امنیت ارجاع شد که دقیقا همان چیزی بود که واشنگتن و لندن می خواستند. من از مسکو این دستور را دریافت کردم که " اگر این مساله مطرح شد ، بگویید سربازان ما به دلایل شرایط غیر قابل پیش بینی در ایران نگه داشته شده اند."
وقتی مبتکرین بحث توضیحات ما را شنیدند ، پرسیدند : " ممکن است لطفا بفرمایید این شرایط غیر قابل پیش بینی چه هستند؟"
من پاسخ دادم :"شرایط غیر قابل پیش بینی دقیقا همان شرایط غیر قابل پیش بینی هستند ، چون شما نمی توانید آنها را پیش بینی کنید."
قسمتی از کتاب خاطرات آندری گرومینکو* ترجمه مهوش غلامی چاپ موسسه اطلاعات آخرین کتابی که تموم کردم.
*آندری گرومینکو مدت 50 سال به عنوان سفیر ، معاون وزیر خارجه ، وزیر خارجه و صدر هیات رئیسه به کشور خود خدمت کرد.
نوشته شده در تاریخ سهشنبه،18 فوریه 2004
عجب پدر سوخته هایی بودن اینا ها ...
نوشته شده توسط DayDaD در چهارشنبه،19 فوریه 2004تاریخ بهترین نمونه ی شکست لنینیست هاست .
نوشته شده توسط kHASHAYAr در چهارشنبه،19 فوریه 2004khoobe pas ahle tarikham hasti ........... ketabaye jalebi mikhooni .... movafagh bashi ... jaleb bood
نوشته شده توسط shadi در چهارشنبه،19 فوریه 2004دستت درد نکنه آقا صالح. خوب مارو به فراموشی سپردی. دست خوش !!!
نوشته شده توسط Hashem \ web designer در چهارشنبه،19 فوریه 2004baba in siasat ham ke maro ... che konim ke mabe jame o siasat moltazem shodeim ...
نوشته شده توسط hoormazd در پنجشنبه،20 فوریه 2004