رابرت و مری به قدری از هم تنفر داشتند که کار حتما به جدال و خونریزی ختم می شد.
رابرت آرزوی کشتن مری در سفر را در سر می پروراند و مری هم به فکر دست و پا کردن عذابی ابدی برای رابرت بود.
در یادداشتی که رابرت پس از شلیک گلوله به مری در کنار او پیدا کرد ، نوشته بود : ممنونم رابرت. دکترها گفته بودند که فقط دو ماه دیگر زنده هستم. امیدوارم تا ابد در گوشه زندان بپوسی.

نوشته : ارنی گلنسک
ترجمه : روزبه حنیفی